ant(s) in my pages
Tumblr Mouse Cursors
  

5th floor

Mag aalas-siete ng gabi nung nasa campus pa kami. Pinilit nya ako na mag stay muna dun dahil hihintayin nya muna yung bestfriend nya. Di ko din alam kung bakit nagpapagabi din ako na kasama sya kahit mahaba pa ang byahe ko pauwi. Basta ang alam ko masaya yung bawat oras na kasama sya.

Naghintay kami sa hallway. Sumisilip sa labas ng kwarto kung saan ay busy (daw) silang nag-aaral. Na bored ako at walang ka dahilanan at natripan kong pumunta sa roof deck ng building namin.

“nakapunta kana sa 5th floor?”

“Oo.”

“Tara punta tayo.”

Pumasok ako sa loob ng elevator. Akala nya siguro joke ko lang kaya medyo alanganin syang sumakay ng elevator. Nagpahangin kami at napagusapan ang mga bagay bagay. Hangang sa tinignan nya nalang ako ng malapitan sa mata.

“Wag mo’ko tignan ng ganyan”

“bakit?” (pa-cute pang nagtanong)

Hangang sa inilapat ko ang mga labi ko sa labi nya.

“Imasahe mo nga ako sa likod” sabi nya.

“Paano kung i-unclasp ko yung bra mo?”

“Subukan mo lang loko”

Dahil gawain ko ngang inisin at pagtripan sya minsan.. ginawa ko yun.

“yiiih! Gago ka no! Balik mo nga.”

“O sige. Hahaha”

Ipinasok ko ang mga kamay ko sa loob ng blouse nya. Dahil mahirap ibalik yung pagkaka-lock kapag sa labas. Siguro eto na yung time para subukan muna ang pagka lalaki ko.(ulul) Hinawakan ko ang dibdib nya. Dama ang bawat kabog ng puso ko sa bawat paghimas ko. Oo, first time ko gawin yun. Sino bang hindi kakabahan sa first time. Habang pilit ko naman binabasa ang isip nya. Ngunit di na yun mahalaga at sinimulan ko syang halikan sa leeg. Alam kong gusto nya yun.. at gusto ko rin yun. Sky is the limit ang urge at burst ng emosyon namin sa isa’t-isa. At ngayon, natatawa nalang ako.. ang relasyon namin.. ay hangang sa 5th floor lang pala. 

So come here

And never leave this place

Perfection of your face

Slows me down, slows me down

#MyARTes  #beauty  #sketch  #draw  

Hindi lahat ng bagay ay sukatan kung gaano ka kalakas o katalino. Minsan nasa puso yan na nagsasabing lumaban ka pa-abante kahit na lahat ng nasa paligid mo ay bumabagsak.

  1. Be optimistic. Think of life in the best way possible, look at the glass as half full, and find the better side of every situation. You would be amazed at how much more there is to life than the negative.
  2. Live every moment to the fullest. Don’t waste a single second being sad, bored, or lonely. Get out there and dance, and sing as if no one was around. You never know how much longer you have to do so.
  3. Be selfless. Give more than you receive, and share with others. Do less for yourself, and more for the people around you. Also when you do the right thing you get a fantastic feeling inside.
  4. Laugh often. This is possibly the most important point in this how-to guide. Laughter is the number one most important thing in life. Laugh much, and smile often.
  5. Live in the present. Forget about the past, as there is nothing you can do about it. Don’t worry about the future, as what is to come is to come, and if you forget to live in the moment, you would be surprised at how quickly time can slip. Every moment is an opportunity to feel great. Go play with a sibling, a child, or a friend.
  6. Plan Ahead. On the flip side, if you make goals and accomplish them, if you take good care of yourself, if you set aside money for a rainy day, you will have a happier, fuller future and no regrets to bother you.
  7. Accomplish something go read that book, draw that picture, phone that friend, write that letter. Whatever it is you’ve always wanted to do, do it.
  8. Be yourself. Live up to your own standards, not anyone else’s. Who cares what others think about you? Who cares if you can’t sing, can’t dance, or if your clothes don’t match. Do what you want to do, and be who you want to be.
  9. Be kind to everyone. Kindness is the key to unlocking your own happiness and joy. If others notice your kindness, they will gratefully return it. Make as many close friends as you can, and help them when they are down, as you never know when you will need them to catch you.
  10. Stand there. At times just standing somewhere peaceful and quiet and thinking about what you have achieved, are about to achieve, or even want to achieve; It will hit you… a feeling of the utmost respect for life.
  11. Do what you enjoy. If you have always wanted to learn something, or feel like improving on something you already do, go for it! Don’t let anyone stop you from doing what you love, and if you feel comfortable doing it then don’t hold back. If you do, you’re going to regret it.
  12. Encourage others to love life. If you have followed the above steps above you are on your way to living a better life, now start to encourage others around you to also love life and spread your message.

(via pilosopogyno)

Adam Levine of Maroon 5. (5mins.)

Namiss ko din sa wakas ang school na ‘to. Ang school na kina-inisan ko nang matagal na panahon. Pero totoo kahit pakyu minsan ang patakaran dito. Mahal ko talaga ang school na ‘to. Di dahil sa mismong school, ngunit dahil sa mga tao sa paaralan na ‘to. Mga ala-alang naiwan namin sa bawat sulok ng paaralan na ‘to. :’)

-

Ang ganda nga ng logo eh. Magalang Christian Ecumenical School Inc. (Tignan mo may Christian pa, ibig sabihin banal lahat ng nag-aaral dito. weh???), Tapos kung matatanong nya bakit may Inc.? Iglesia ni Cristo yun.. Joke! haha. Incorporated yun. Di ko din alam kung anong kalandian at bakit naging Incorporated tong school namin. As far as I know, wala akong kilalalng affiliations ng school namin eh para maging incorporated.

Tapos may Tatlo pang bilog. Yung isa Symbol ng C.R., Music and Education. Oh may Cross pa! sabi ko sayo eh. Banal kami. Meron pang kamay na tila naputukan nung nakaraang pasko. At eto may dahon pa.. Hindi Marijuana ya ah. Walang nag ddrugs sa school na ‘to. At uulitin ko dahil banal nga kami. Ewan ko nalang sa ibang schools dyan.. Ehem! Ehem! Pero ano nga ba ang dahon na yan? Edi ano pa! Yung pampalakas ng isip. Ang sikreto ni Pacquiao. Malunggay! haha. Oo alam ko. Wag moko gawing inutil Olive leaves vector yan. Sign of excellence and wisdom. Medyo di lang kamukha.

Kislap

6:10 ng umaga.

10 missed calls

3 messages received

ang unang bumungad sa akin, nang biglang magising sa umagang kay lamig. Alam ko na siya ito. Napangiti na lamang ako at ganun naba talaga nya ako ka-miss? Walang pag aatubili at biglang binuksan kong isa-isa ang mga mensahe.

“Goodmorning mahal ko”

papatayin yata ako nito sa kasweetan.

“Uy.”

“Uy! Gising na! May exam pa tayo.”

Biglang napatalon sa aking hinihigaan at nagising ang diwa. Di na ako nag-iisip at tila ba’y kusa nang gumagalaw ang katawan ko sa mga dapat kong gawin. Panay ang tingin sa oras. Lagot 7:30 ang pasok ko. Naligo at hindi na nag almusal. Nang handa na ang lahat. Kumatok ako ng may halong pagkahiya sa kwarto ni Papa. Sabay sabi ng, “Pa! Ma-lalate nako! Hatid mo naman ako oh! Major subject yun.” Bumukas agad ang pinto at tila nagmadali na din nang dahil sa nadinig nya. Ako naman ay agad binuksan ang gate. Habang si Papa naman ay agad pinagana ang kotse. Ang tulin ng pagpapatakbo. Tahimik at walang nagsasalita. Batid ko rin ang pagtingin at paghabol nya sa oras. Ang tanging magagawa ko nalang ay manalangin na hindi sana kami ma traffic.

-

Sa mabuting palad ay hindi naman ako na-late. On time. Laking pasasalamat kay Papa.

Pagpasok ko sa loob ng eskwelahan. Sabay din ang pagtext sa kanya nang, “nandito nako”.

Excited daw siyang makita ako. Sabi sa text ng isa sa mga kaibigan ko. Dahil kanina pa daw siya di mapakali sa pagdating ko. Gayun din ako. Ganun nalang kami maka-akbay sa isa’t-isa na halos mamatay na ang mga kaklase namin sa kakaisip na ano bang meron samin. 

“Di naman sila no?”

“Uy, *insert classmate name*” sila ba?”

“Di naman yata, ang bilis naman kung sila”

“Joke joke lang nila yan”

“Baka super close friends”

Mga bulangan na nadidinig ng aking mga tainga. Natatawa na lamang ako sa kanila. Kung alam lang nila kung anong nangyari samin nung araw ng huwebes.

Nagsimula na ang exam. Tahimik ang lahat at tanging pagtaktak ng mga button ng calculator ang iyong madidinig. Nang biglang nagvibrate ang phone ko. Patago kong tinignan ang phone ko. At iniwasan na mahuli ng proctor. Ngunit sa halip na sagot na mula sa matalik kong kaibigan ang aking nakita. Isang text na nagsasabing..

“Uy pakiss nga?”

”:-*”

“Haha. Chalap parang totoo. :”>”

Nagtinginan kaming dalawa. Sabay kislap sa aming mga mata. At bigla nalang pagpigil sa pagtawa namin sa aming kabaliwan.

Dalawang tao na pinagsasaluhan ang kabaliwan ng pag-ibig. Na nasa rurok ngayon ng labis na emosyon para sa isa’t-isa. Kislap sa isang madilim na gabi na tila’y mga talang walang kamatayan ang pagningning. Na tila ang lahat ay nasa ayos. Ni hindi man ina-alala ang nagaganap sa paligid nila, ang bukas, at ang nais lamang nila maramdaman ay kung ano ang kasiyahan na nabibigay nila sa isa’t-isa. 

(via asdfghjkllove)